· Monika Ślusarczyk · Bilanse zdrowia · 4 min read
Badanie słuchu u dorosłych — kiedy warto sprawdzić słuch profilaktycznie
Według badania EuroTrak problemy ze słuchem ma co trzecia osoba w wieku 65–74 lat i co druga po 74. urodzinach. W tym artykule: kiedy umówić się do laryngologa i na czym polega badanie audiometryczne.

Według badania EuroTrak 2016 problemy ze słuchem ma co trzecia osoba w wieku 65–74 lat i co druga po 74. urodzinach. A co z nami wcześniej? Zgodnie z danymi NFZ niedosłuch i inne problemy ze słuchem dotyczą już 6% całej polskiej populacji. Wiele osób bagatelizuje pierwsze sygnały — nie rozumie słów w głośnym miejscu, prosi o powtarzanie, podnosi głośność telewizora. W tym artykule: kiedy warto umówić się do laryngologa i co to badanie słuchu tak naprawdę oznacza.
Kto i jak często powinien sprawdzać słuch
Nie ma jednej granicy wiekowej, po której badanie słuchu staje się obowiązkowe. Ubytek słuchu narasta stopniowo i przez długi czas bywa niezauważalny — z badania EuroTrak wynika, że u osób po 65. roku życia problemy ze słuchem są powszechne, a często diagnozowane zbyt późno. Dlatego warto porozmawiać z lekarzem POZ o stanie słuchu przy okazji rutynowej wizyty — bez czekania na wyraźne pogorszenie.
W starszym wieku warto włączyć kontrolę słuchu do regularnych wizyt profilaktycznych — podobnie jak monitoring ciśnienia czy poziomu cholesterolu. Według WHO do 2050 roku prawie 2,5 miliarda ludzi na świecie będzie miało pewien stopień ubytku słuchu, a co najmniej 700 milionów z nich będzie potrzebowało specjalistycznej opieki. Im wcześniej wykryty ubytek, tym więcej możliwości działania.
Czynniki ryzyka ubytku słuchu — czy jesteś w grupie
Niektóre osoby powinny badać słuch częściej lub wcześniej. Czynniki zwiększające ryzyko ubytku słuchu to:
- długotrwałe narażenie na hałas — praca w hałaśliwym środowisku, słuchanie muzyki w dużej głośności (w szczególności przez słuchawki)
- przebyte urazy głowy lub ucha — w tym zapalenia ucha środkowego w dzieciństwie
- choroby ogólnoustrojowe: cukrzyca, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, otyłość
- stosowanie leków ototoksycznych — niektórych antybiotyków i leków przeciwbólowych (wyłącznie pod nadzorem lekarza)
- czynniki genetyczne — jeśli ktoś w rodzinie miał wczesny niedosłuch
Jeśli dotyczy Cię którykolwiek z powyższych czynników, nie czekaj na 45. urodziny — warto porozmawiać o badaniu słuchu już wcześniej z lekarzem POZ. Sprawdź, co może zlecić lekarz POZ bez skierowania do specjalisty.
Pierwsze sygnały, że słuch się pogarsza
Ubytki słuchu pojawiają się powoli. Wiele osób przez lata kompensuje je podświadomie — czyta z ruchu warg, prosi o powtórzenie, podnosi głośność. Sygnały, które powinny skłonić Cię do wizyty:
- nie rozumiesz rozmowy w miejscu z hałasem w tle (restauracja, sklep)
- prosisz rozmówców o powtarzanie lub mówisz „co?” częściej niż wcześniej
- potrzebujesz wyraźnie wyższej głośności telewizora niż domownicy
- słyszysz szumy lub dzwonienie w uszach (szczególnie po hałasie)
- inni zwracają uwagę, że głośno mówisz
Żaden z tych objawów sam w sobie nie świadczy o niedosłuchu, ale każdy jest powodem do sprawdzenia.
Jak wygląda badanie słuchu u laryngologa
Żeby skorzystać z wizyty u laryngologa w NFZ, potrzebujesz skierowania od lekarza pierwszego kontaktu. Poproś o nie podczas rutynowej wizyty lub teleporady.
Lekarz przeprowadzi badanie otoskopowe (wzrokowe) uszu i możliwy pierwszy test słuchu. Jeśli uzna to za wskazane, skieruje Cię do audiologa, który wykonuje pełne badanie audiometryczne. Audiometria tonalna to badanie nieinwazyjne: słyszysz przez słuchawki dźwięki o różnych częstotliwościach i naciskasz przycisk, gdy dany dźwięk dociera do Ciebie. Badanie trwa ok. 15–20 minut i nie wymaga specjalnego przygotowania.
Wynik audiometrii (audiogram) pokazuje próg słyszenia dla różnych częstotliwości. Normą jest słyszenie dźwięków do 20 dB — jeśli wynik wskazuje wyższy próg, audiolog omówi z Tobą dalsze kroki.
Co jeśli wynik wskazuje na niedosłuch
Audiogram to wynik, nie diagnoza leczenia — tym zajmuje się lekarz audiolog lub otolaryngolog. W zależności od rodzaju i stopnia ubytku słuchu możliwe ścieżki to:
- obserwacja — przy niewielkim ubytku i braku nasilenia
- ochrona słuchu i zmiana nawyków — eliminacja czynników ryzyka
- aparat słuchowy — refundowany przez NFZ przy spełnieniu wskazań
- dalsze badania specjalistyczne — w przypadku nagłego niedosłuchu lub asymetrycznego ubytku
Nieleczona utrata słuchu ma konsekwencje wykraczające poza sam słuch. Może negatywnie wpływać na komunikację, pracę zawodową, relacje i zdrowie psychiczne — dlatego warto ją diagnozować i leczyć możliwie wcześnie.
Jak chronić słuch na co dzień
Profilaktyka słuchu to głównie ochrona przed hałasem i regularna kontrola. Rekomendacje NFZ i pacjent.gov.pl wskazują na kilka konkretnych zasad:
- słuchaj muzyki przez słuchawki poniżej 60% maksymalnej głośności
- w środowiskach hałaśliwych (koncerty, budowy) używaj wkładek lub nauszników
- nie czyść uszu patyczkami — możesz uszkodzić błonę bębenkową lub wepchnąć woskowinę głębiej
- jeśli stosujesz leki ototoksyczne — kontroluj słuch zgodnie z zaleceniami lekarza
- przy nagłym pogorszeniu słuchu lub szumach po głośnym hałasie — skontaktuj się z laryngologiem bez czekania na planową wizytę
Warto też pamiętać o regularnym bilansie zdrowia ogólnego — choroby naczyniowe (nadciśnienie, cukrzyca) przyspieszają zmiany słuchu. Jeśli jesteś w grupie wiekowej 60+, warto przy okazji sprawdzić inne szczepienia ochronne, które zmniejszają ryzyko powikłań chorób zakaźnych wpływających na słuch, np. szczepienie przeciw półpaścowi.
Pamiętaj: treści na tym portalu mają charakter edukacyjny i nie zastępują porady lekarskiej ani wizyty specjalistycznej. Jeśli zauważasz u siebie pogorszenie słuchu lub niepokojące objawy ze strony uszu, skontaktuj się ze swoim lekarzem POZ — on oceni, czy potrzebne jest skierowanie do laryngologa lub audiologa.